تغییر اکوسیستم مهم‌ترین دلیل مرگ پرندگان در میانکاله بود

تغییر اکوسیستم مهم‌ترین دلیل مرگ پرندگان در میانکاله بود

اخبار کشاورزی که در 11 اسفند 1398

به گزارش روز یکشنبه روابط عمومی دامپزشکی گلستان، غلامرضا محرابی اظهار داشت: در سال های گذشته مواد آلی خاکی وارد اکوسیستم آبی میانکاله شده که بستر لازم برای رشد و فعال شدن میکروارگانیسم‌های بی‌هوازی را فراهم کرده است.

وی بیان کرد: بعد از مشاهده تلفات پرندگان مهاجر در سواحل بندرترکمن، کارشناسان دامپزشکی گلستان علاوه بر نظارت بر جمع‌آوری و دفن بهداشتی لاشه پرندگان، برای بررسی علت بروز این رخداد اقدام به جمع‌آوری اطلاعات میدانی، تعیین تابلوی بالینی پرندگان مریض، تعیین تابلوی کالبدگشایی و تحلیل اپیدمیولوژیکی توصیفی رخداد بیماری و تلفات کردند.

وی افزود: نخستین فرضیه مطرح شده برای علت این تلفات، بیماری‌های نیوکاسل و آنفلوانزای پرندگان و همچنین مسمومیت ناشی از آفت‌کش‌ها و فلزات سنگین از قبیل کادمیوم، آرسنیک، سرب و جیوه بود و فرضیه‌های دیگر، بیماری‌های باکتریایی به‌ویژه وبای پرندگان و بعد از آن بیوتوکسین‌ها مانند بیوتوکسین جلبک، بیوتوکسین بوتولینوم به‌عنوان عامل بیماری بوتولیسم بود.

مدیرکل دامپزشکی گلستان افزود: از یک ماه قبل در غرب تالاب میانکاله تلفات بالای پرندگان مهاجر مشاهده شد که علت این مرگ‌و میر، مسمومیت با سم بوتولینوم و بیماری بوتولیسم اعلام شده است.

محرابی گفت: در سواحل بندرترکمن در شرق تالاب میانکاله نیز صدها نمونه برای مشخص شدن عامل این رخداد اخذ و به آزمایشگاه ملی مطالعات کاربردی و مرکز تشخیص سازمان دامپزشکی کشور ارسال شد که نتیجه آن به زودی اعلام خواهد شد.

مدیرکل دامپزشکی گلستان با تاکید بر اینکه در بررسی همه‌جانبه این رخداد، دقت را فدای سرعت نخواهیم کرد، گفت: بر اساس تحلیل‌های سازمان دامپزشکی، تلفات در این مناطق تا پایان حضور پرندگان مهاجر ادامه خواهد داشت اما جمع‌آوری به‌موقع لاشه‌های پرندگان می‌تواند تا حدی در کاهش تلفات موثر باشد.

براثر بیماری مشکوکی که بهمن ماه در تالاب بین المللی میانکاله رخ داد تاکنون بیش از ۳۰ هزار بال پرنده وحشی از ۱۲ گونه پرندگان زمستان گذران در این تالاب بین المللی تلف شدند که بیشترین تلفات مربوط به چنگر و فلامینگو گزارش شده است.

تالاب بین المللی میانکاله با افزون بر ۴۰ هزار هکتار مساحت آبی در شرق استان مازندران و غرب گلستان واقع است و سالانه بیش از ۱۰۰ گونه پرنده با جمعیت ۱.۵ میلیون بال در این تالاب به سر می برند .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *